ମହାଭାରତର କାହାଣୀ
ଏହି କାହାଣୀ ସେହି ସମୟର ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୌରବମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ହସ୍ତିନାପୁରର ରାଜା ହୋଇଥିଲେ । ରାଜା ହେବାର କିଛି ଦିନ ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଘୋଡା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଛାଡି ଦିଆଯାଇଥିଲା । ଘୋଡା ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଉଥିଲା, ଅର୍ଜୁନ ତାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ । ଘୋଡାଟି ଅନେକ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ଗଲା ଯେଉଁଠାରେ ରାଜାମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ନକରି ହସ୍ତିନାପୁରର ଅଧୀନତା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଘୋଡାକୁ ଅଟକାଇଥିଲା, ସେହି ରାଜ୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ ହୋଇ ହସ୍ତିନାପୁରର ନିୟନ୍ତ୍ରଣକୁ ଅଣାଯାଇଥିଲା ।

ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁଅ ବବ୍ରୁବାହନ

କିଛି ଦିନ ପରେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଘୋଡା ଅନେକ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ଗତି କରି ମଣିପୁରରେ ପହଞ୍ଚିଲା । ସେତେବେଳେ ମଣିପୁରର ରାଜା ଥିଲେ ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ବବ୍ରୁବାହନ । ଯେତେବେଳେ ବବ୍ରୁବାହନ ଶୁଣିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପିତା ମହାବୀର ଅର୍ଜୁନ ମଣିପୁର ଆସୁଛନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟର ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ । ତା’ପରେ ଯେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ମଣିପୁର ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ବବ୍ରୁବାହନ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଲେ । ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ କହିଲେ, ମୁଁ ଏହି ସମୟରେ ତୁମର ପିତା ନୁହେଁ ବରଂ ହସ୍ତିନାପୁର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି । ତୁମେ ଜଣେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ତୁମର ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହଁ, ତେବେ ହସ୍ତିନାପୁରର ଅଧୀନତା ଗ୍ରହଣ କର ଏବଂ ଏହି ଘୋଡାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଦିଅ ।

ବବ୍ରୁବାହନ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ
ସେହି ସମୟରେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ନୀ, ନାଗ କନ୍ୟା ଉଲୁପି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି ବବ୍ରୁବାହନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପୁତ୍ର! ତୁମେ ଏହି ସମୟରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ତୁମର ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଯଦି ତୁମେ ଏପରି ନ କର, ତେବେ ଏହା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଏବଂ ତୁମର ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପମାନ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯିବ ।” ଉଲୁପିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବବ୍ରୁବାହନ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ । ଏହା ପରେ, ପିତା ଏବଂ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଅନେକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା । ଯେତେବେଳେ ବବ୍ରୁବାହନ ଦେଖିଲେ ଯେ ଯୁଦ୍ଧର କୌଣସି ଫଳାଫଳ ନାହିଁ, ସେ କାମାଖ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଦିବ୍ୟ ତୀରରେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ । କାମାଖ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତୀର ବାଜିବା ମାତ୍ରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଶରୀରରୁ ଅଲଗା ହୋଇଗଲା ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଣିପୁରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ

ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଖବର ଶୁଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତୁରନ୍ତ ମଣିପୁରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦେବୀ କୁନ୍ତୀ ମଧ୍ୟ ମଣିପୁରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଣିପୁରରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମୃତଦେହ ପାଖରେ ବସି ଜୋରରେ ହସୁଛନ୍ତି । ମାତା କୁନ୍ତୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମୃତଦେହକୁ କୋଳରେ ରଖି ଶୋକ କରୁଛନ୍ତି । କିଛି ସମୟ ପରେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, କୁନ୍ତୀ, ତୁମର ପୁଅ ତାଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ ପାଇଛି । ତୁମେ ବ୍ୟର୍ଥ ଶୋକ କରୁଛ । ମୋର ପୁଅ ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ଭଲ ପାଉଥିଲେ, ତଥାପି ତୁମର ପୁଅ ଛଳନା କରି ମୋ ପୁଅକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା । ଆଜି ମୁଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ମୋ ପୁଅର ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଛି । ମୋ ଅନୁରୋଧରେ ଦେବୀ କାମାଖ୍ୟା ଏହି ଦିବ୍ୟ ତୀରଗୁଡ଼ିକୁ ବବ୍ରୁବାହନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ।

ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ

ଦେବୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ମୁଖରୁ ପ୍ରତିଶୋଧର କଥା ଶୁଣି ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, ହେ ଗଙ୍ଗା ! ତୁମେ ସମସ୍ତେ କାହାଠାରୁ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବ । ତୁମେ କିପରି ଜଣେ ମାତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇପାରିବ । ତା’ପରେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା କହିଲେ, ହେ କୃଷ୍ଣ! ତୁମେ ଜାଣ ଯେ ଅର୍ଜୁନ ଶିଖଣ୍ଡିକୁ ଦେଖି ଧନୁ ତଳେ ରଖି ମୋ ପୁଅକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା । ସେ ସେତେବେଳେ ନିରସ୍ତ୍ର ଥିଲେ । ଏବେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ମୁଁ କ’ଣ ଭୁଲ କରିଛି? ତା’ପରେ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ହସି କହିଲେ, ହେ ଗଙ୍ଗା! ପିତାମହ ନିଜେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାର ଉପାୟ କହିଥିଲେ । ଯଦି ଅର୍ଜୁନ ଚାହିଁଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ସେହି ଦିବ୍ୟ ତୀରକୁ ବନ୍ଦ କରିପାରିଥାନ୍ତେ କିନ୍ତୁ ସେ ତାହା କରିନଥିଲେ କାରଣ ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ବବ୍ରୁବାହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷେପିତ ତୀର ମାତା କାମାଖ୍ୟାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତୀର ।

ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜୀବନ ମିଳିଲା

ତା’ପରେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା କହିଲେ, ହେ ବାସୁଦେବ! ମୁଁ ଏକ ବଡ଼ ଭୁଲ କରିଛି, ଏବେ ଆପଣ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ କିପରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରାଯାଇପାରିବ? ଏହା ପରେ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ତାଙ୍କ ଧଡ଼ ସହିତ ଯୋଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଉଲୁପି ପାଖରେ ରଖାଯାଇଥିବା ନାଗମଣି ସହିତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରାଇଲେ ।

The post କିଏ କଲା ମହାବୀର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା ? ଯାହାକୁ ଦେଖି ହସିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା appeared first on Truthink.